Polska sztuka ludowa stale przekształcała się na przestrzeni lat. Zanik mody na stroje ludowe rozpoczął się w okresie międzywojennym. Pierwszym z nich była moda miejska a drugim zachodzące w danym regionie zmiany. Powstałe w tamtym okresie stroje regionalne, można scharakteryzować na dwie grupy. Grupa pierwsza strój codzienny tzw roboczy oraz strój świąteczny. Stroje ludowe robocze były wytwarzane z materiałów najgorszego gatunku najczęściej lniane i wełniane, nie zwracając uwagi przy tym o detale i kolorystykę. Z takich materiałów powstawały przede wszystkim spodnie, koszule i spódnice. Całkiem inaczej prezentowały się stroje ludowe świąteczne. W tym przypadku nie oszczędzano na zdobieniach były to ubrania o bardzo bogatej barwie. Tradycyjne stroje ludowe świadczyły o przynależności do lokalnej grupy społecznej. Swym bogactwem akcentował rangę ważnych świąt kościelnych oraz tych indywidualnych w życiu człowieka. Stroje ludowe bez wątpienia stanowią najbardziej efektowne elementy kultury naszego kraju.
Polskie stroje ludowe